Ding 14 Instant Messaging

Het kan handig zijn om te zien wie van de collega's beschikbaar is voor het beantwoorden van een vraag of opmerking. Via google reader heb ik gmail aangeklikt. Daar heb ik aangegeven dat ik op dit moment beschikbaar ben om te chatten. Als je op een mailtje in je inbox klikt, kun je de persoon van wie het mailtje is, uitnodigen om met je te chatten. Er komt dan een pop-up, waarin ook andere personen staan die je uit kunt nodigen om te chatten. Ik kon zo 7 collega's uitnodigen. Volgens de achtergrondinformatie kun je in google automatisch met iedereen chatten met wie je regelmatig mailt (via gmail uiteraard). Ik heb nog geprobeerd om de andere collega's uit te nodigen, maar dat kreeg ik niet voor elkaar: ik kreeg dan de mededeling dat het emailadres niet klopte.
Bij gmail kan ik nu zien, wie er online zijn en beschikbaar zijn om te chatten. Dat is op dit moment (zondagmiddag, net 13.00 uur geweest, prachtig weer) niemand. Ook moet het merendeel van mijn collega's mijn uitnodiging om te chatten nog accepteren, als ik het goed begrijp, want achter hun naam staat: uitgenodigd. Bij twee staat: onzichtbaar. Ra, ra. 
Al met al is het een heel gedoe om dit allemaal zelf uit te vinden. Ik stop er nu maar mee.

Ding 13 Google docs

Dit is een hele nuttige les. Ik denk dat we veel profijt kunnen hebben van het online bewerken van documenten. Al is het nog wel even wennen en goochelen ermee. Ik heb een berichtje toegevoegd aan het document van Biba. Daarna heb ik een minipresentatie aangemaakt. Ik vond het lastig om die te delen.
Omdat de presentatie over catalogusuitleg ging, waarbij ik aan een groepsinstructie dacht, heb ik hem eerst maar naar Hengelo23dingen gestuurd.
Toen heb ik allerlei knopjes geprobeerd. Daarna heb ik alle gmailadressen van de collega's ingevoerd bij Mijn contactpersonen. Mijn documentje bleef maar zeggen dat hij op slot zat. Toen heb ik de link aan iedereen doorgestuurd. En nu staat erbij: from me to everyone. Ik hoop maar dat mijn medecursisten daar ook bij zijn.... 

Ding 12 Twitter

Naar Twitter was ik wel benieuwd, daar hoor je zoveel over. Ik heb me aangemeld op http://www.twitter.com/. Ik heb hiervoor hetzelfde wachtwoord aangehouden als voor mijn google-account, en dezelfde gebruikersnaam als voor deze blog. Via mijn eigen emailadres kreeg ik een bevestiging voor mijn account binnen. Daar moest ik op klikken en toen kwam ik op mijn eigen twitterpagina, als ik het goed heb. Alleereerst kon ik daar kiezen in welke taal ik wilde twitteren. Aangezien er geen Nederlands bijstond, heb ik voor Engels gekozen.
Daarna kon ik kiezen wie ik wil gaan volgen. Ik kon eerst kiezen uit verschillende interessegebieden. Ik koos voor "books" en "arts and crafts". Onder deze rubrieken vallen allerlei Engels en Amerikaanse instellingen die twitteren. Ze hebben mooie icoontjes voor hun naam staan. Ik vond het leuk om hier een keuze uit te maken, want er zitten beroemde instellingen bij. Mijn keuze viel o.a. op de British Library, Google Books, Penguinbooks UK, Tate Gallery en Metropolitan Museum. Niet de eerste de beste, ik bedoel maar. Het is toch een grappig idee dat ik nieuwtjes binnenkrijg van wereldberoemde musea (waar ik overigens nog nooit ben geweest).
Daarna kon ik nagaan of er bekenden van mij twitteren. Ik kon kiezen tussen verschillende emailaanbieders.
Aangezien ik voor mijn werk bezig ben, koos ik Gmail. Er werd gevraagd om toestemming voor een koppeling naar mijn googleaccount. Dat leverde echter niets op. Ik begrijp dat je dan een adresboek in Gmail moet hebben, en dat heb ik niet. Dus heb ik nu geen bevriende twitteraars.
Daarna heb ik mijn eerste tweet de wereld overgestuurd, in het Engels. Dat was wel een apart gevoel. Ik kon voor het versturen van mijn tweet ook nog aangeven of de locatie van uitzending bekend mocht worden gemaakt. Nou ja, waarom niet, he.
Wat vreemd was: ik kreeg iedere keer de vraag of ik via een beveiligde of een onbeveiligde verbinding verder wilde gaan. De beveiligde leverde niets op, dus toen heb ik maar de onbeveiligde manier gekozen.
Wat ook vreemd was: meteen na het aanmelden had ik al 2 followers, waaronder één halfblote dame en één mevrouw met kookrecepten. Ik heb ze allebei proberen te blokken, maar ze staan nog wel op mijn pagina.
Ra ra, hoe kan dat? En toen ik na een pauze van vier uur weer keek, was er nog een follower bij. Waar komen die followers toch vandaan?
Nu maar kijken of ik tijd heb om de binnenkomende tweets te lezen. Als dat net zo goed gaat als met mijn RSS feeds, vrees ik het ergste...
Ik zal hieronder één tweet proberen te kopiëren.
https://twitter.com/#!/metmuseum. Nu eens kijken of ik hierop kan doorklikken als ik dit bericht heb gepubliceerd.

Ding 11: Wiki's

Van wiki's had ik wel gehoord, maar ik wist toch niet precies wat het was. Natuurlijk zoek ik wel eens in de Wikipedia, dat vind ik een goed encyclopedie. Het is fijn dat er een mogelijkheid is om zelf informatie toe te kunnen voegen aan een encyclopedie, nu er zoveel mensen met een goede opleiding zijn. Zo blijft de encyclopedie up-to-date.
Ik begrijp, dat een wiki een document op een webpagina is, dat anderen kunnen aanpassen. De Wikipedia is een open wiki. Een document zoals bijv. ons draaiboek voor Nederland leest zou een gesloten wiki kunnen zijn. Ik zou zo'n wiki kunnen openen voor de collega's , met de vraag om aanvullingen en wijzigingen aan te brengen in het draaiboek. Op deze manier zou je een activiteit ook kunnen evalueren. Het grootste voordeel hiervan lijkt me, dat alle betrokkenen de commentaren meteen in hetzelfde document kunnen zetten. Je slaat dan het notuleren van een bijeenkomst over hetzelfde onderwerp of het sturen van commentaar via de mail over, dus dat scheelt tijd.
In de open wiki van de bibliotheek van Deventer worden o.a. gedichten over deze plaats bewaard. Ik heb er één gekopieerd en zal proberen die hieronder te plakken. Het betreft het laatste vers van Annie M.G. Schmidt over de openbare bibliotheek:

Als men komt overdag
op de tijd dat het mag
dan verschuilen ze zich in hun boeken
maar ze zijn er nog steeds
Simon Vestdijk en Beets...
U hoeft ze alleen maar te zoeken.

Ding 10: Online bookmarken (Delicious)

Vandaag bezig geweest met het online bookmarken, oftewel het taggen van websites om deze weer terug te kunnen vinden. De tag komt op internet, zodat ook anderen de getagde websites tegen kunnen komen.
Op zich vind ik het een prima uitvinding, dat mensen zelf trefwoorden aan artikelen enz. toe kunnen kennen. Hoevaak heb ik me niet verbaasd over de trefwoorden die aan bepaalde boeken werden gegeven, waardoor ze niet meer terug te vinden waren. Om nog maar te zwijgen over de periode dat je als bibliotheekmedewerker zelf in moest schatten bij welk nummer een boek kon staan. Ik ging regelmatig gefrustreerd naar huis, omdat ik weer niets had kunnen vinden over een bepaald onderwerp, terwijl ik zeker wist dat we er boeken over hadden. Dus hoe meer tags hoe beter, zou ik zeggen.
Voor privégebruik heb ik genoeg aan mijn favorieten, want zoveel sites gebruik ik niet.
Voor de bieb is het een ander verhaal. Het lijkt me heel handig om een account aan te maken voor onze bibliotheek, waarin we al onze veelgeraadpleegde sites opslaan. Voor de wimmerplek/klantenservice heb ik wel eens een favorietenoverzicht gemaakt. Nu kunnen we heel veel voor de klanten via de Aquabrowser vinden. Maar om bij te blijven met nieuwe ontwikkelingen, dus in de backoffice/op de administratie, is het handig dat we onze veelgeraadpleegde sites ordenen. Bij het zoeken in de 23dingenbookmarks kwam ik bijv. Cultuurplein.nl tegen. Daarop staan per onderwijssoort websites die informatie bevatten over een bepaalde kunstvorm. Eén ervan is lezen. Bij het primair onderwijs staan daar alle sites over leesbevordering voor kinderen bij elkaar, van boekstart.nl tot aan denationalevoorleeswedstrijd.nl. Ideaal!
Zo weet je ook welke sites je collega's raadplegen; daar kun je nog wat van leren.
En nu moet onze hond eruit...