23 dingen was voor mij een ontdekkingsreis in sneltreinvaart! Toen ik aan de cursus begon en thuis met het vierde ding bezig was, had ik het gevoel of ik afgeschoten werd naar de toekomst. Ik heb heel veel van deze cursus geleerd. Het is leuk, nuttig en nodig om mee te kunnen praten en mee te kunnen doen met web 2.0. Ik weet nu meer over dingen, waarover ik wel eens had gehoord en gelezen. Krantenartikelen over web 2.0 toepassingen kan ik nu begrijpen.
Het is moeilijk om favoriete dingen te noemen uit de cursus, want dat zijn er veel. Ik kan er een indeling van maken:
1. communicatie in beelden, geschikt om te gebruiken voor reclamedoeleinden:
- Flickr
- Online plaatsjes bewerken
- Google Maps
- You tube
2. communicatie met woorden, geschikt om informatie over te brengen:
- Weblog
- Google Docs
- Twitter
- Mobiel internetten
- Sociale netwerken
3. het uitwisselen van favoriete boeken en muziek:
- Library Thing
- Muziek online beluisteren
- Sociale bibliotheekcatalogi (My discoveries)
(is er trouwens ook zo'n site voor filmliefhebbers?).
Er zijn vast nog hele andere indelingen mogelijk.
De uitwerking van deze cursus op mezelf is dat ik nu twitter en dat ik sneller iets opzoek op internet. Ook is de drempel om op iets te reageren via internet een stuk lager geworden.
Voor de bieb betekent dit, dat ik me makkelijker verdiep in nieuwe dingen die met web 2.0 te maken hebben, zoals een digitale nieuwsbrief voor de basisscholen en het laten plaatsen van widgets op onze site.
We gebruiken nu Google Docs om het rooster voor het filmcafé rond te krijgen.
Onverwacht resultaat is, dat je door elkaars blogs te lezen, meer over elkaar te weten komt. Wie vindt wat leuk, wie is waar handig in? Ik ben er best trots op, dat we samen deze cursus hebben gevolgd en bijna tot een goed einde hebben gebracht. Als ik met iets aan het worstelen was, deed het me goed te horen of te lezen dat ik niet de enige was die ergens moeite mee had. We kunnen samen veel meer dan we denken, daar ben ik van overtuigd.
Neemt niet weg, dat we een hele omslag zullen moeten maken om daadwerkelijk bibliotheek 2.0 toepassingen te gebruiken in ons werk. Maar na deze cursus moet dat kunnen lukken!
zondag 30 januari 2011
zaterdag 29 januari 2011
Ding 22 Bibliotheek 2.0 en de toekomst van de bibliotheken
Van de gelezen artikelen sprak het "Bibliotheekmanifest 2.0" me het meeste aan. Verder heb ik genoten van de filmpjes van Dennis Eijsten van de VOB over de persoonlijke biebwebsites van de jongen en de dame. De startpagina van "Bibliotheek Valkenzande" van de Projectgroep Bibliotheekinnovatie vond ik erg mooi: in één oogopslag zie je wat de bieb te bieden heeft aan media, diensten en activiteiten.
Na het lezen van het bibliotheekmanifest en het zien van de filmpjes, denk ik:
Geen angst voor de toekomst, maar met plezier de komende veranderingen helpen bewerkstelligen.
Waar bestaan die veranderingen dan uit en wat is er zo leuk aan?
- we gaan onze (potentiële) klanten opzoeken via de website of in real life waar ze zijn: achter de computer, op school, in het kinderdagverblijf, in het verzorgingshuis;
- de gebruikers kunnen met ons meewerken door deel te nemen aan klantenpanels, door als vrijwilliger mee te helpen of als maatschappeljke stagiaire, en via internet door commentaar te geven op diensten en media;
- aan de hand van hun suggesties verbeteren we samen onze dienstverlening;
- naast collectieprofielen kunnen we gebruikersprofielen gaan maken; ik zie voor me hoe vaste klanten thuis bij het opstarten van de pc door de bieb worden verwelkomd met speciaal voor hen uitgezochte boeken- en uitgaanstips, en met voor hen handige informatie
- kinderen kunnen via de biebsite met andere kinderen praten over allerlei onderwerpen waarmee ze via de bieb(site) in aanraking zijn gekomen;
- we helpen de gebruikers bij het leren omgaan met alle nieuwe mogelijkheden.
Daar kan ik me op verheugen, want het blijft mooi om mensen te helpen bij hun ontwikkeling. Voor iedereen is iedere stap er één, ongeacht wat het vertrekpunt is. Web 2.0 biedt iedereen tal van mogelijkheden, of je nu als jongere in een dorpje in Afrika een webwinkeltje begint, of als oudere in Europa met je kleinkind leert mailen.
Zullen bibliotheken als fysieke ontmoetingsplek blijven bestaan? Ik denk het wel, want mensen willen graag onderdeel uitmaken van een groter geheel, hoe individualistisch we ook zijn. Dat merken we nu met het filmcafé. Naast individuele ervaringen willen mensen ook gezamenlijke ervaringen hebben. Ze willen dingen kunnen delen en van elkaars gezelschap genieten. En daarvoor zijn bibliotheken geschikte, inspirerende plekken. We kunnen er zelf, samen met onze klanten, van alles aan doen om dat zo te houden. Goede, originele activiteiten aanbieden, mogelijkheden bieden tot het uitwisselen van ervaringen. Ook dat laatste is waardevol, kijk maar naar het succes van de peuterochtenden. De bieb heeft nog steeds een lage drempel.
Als je het zo bekijkt, biedt 2.0 alleen maar mogelijkheden tot uitbreiding van onze service en tot een meer persoonlijk contact met onze klanten, ook op de tijden dat onze deuren dicht zijn.
Na het lezen van het bibliotheekmanifest en het zien van de filmpjes, denk ik:
Geen angst voor de toekomst, maar met plezier de komende veranderingen helpen bewerkstelligen.
Waar bestaan die veranderingen dan uit en wat is er zo leuk aan?
- we gaan onze (potentiële) klanten opzoeken via de website of in real life waar ze zijn: achter de computer, op school, in het kinderdagverblijf, in het verzorgingshuis;
- de gebruikers kunnen met ons meewerken door deel te nemen aan klantenpanels, door als vrijwilliger mee te helpen of als maatschappeljke stagiaire, en via internet door commentaar te geven op diensten en media;
- aan de hand van hun suggesties verbeteren we samen onze dienstverlening;
- naast collectieprofielen kunnen we gebruikersprofielen gaan maken; ik zie voor me hoe vaste klanten thuis bij het opstarten van de pc door de bieb worden verwelkomd met speciaal voor hen uitgezochte boeken- en uitgaanstips, en met voor hen handige informatie
- kinderen kunnen via de biebsite met andere kinderen praten over allerlei onderwerpen waarmee ze via de bieb(site) in aanraking zijn gekomen;
- we helpen de gebruikers bij het leren omgaan met alle nieuwe mogelijkheden.
Daar kan ik me op verheugen, want het blijft mooi om mensen te helpen bij hun ontwikkeling. Voor iedereen is iedere stap er één, ongeacht wat het vertrekpunt is. Web 2.0 biedt iedereen tal van mogelijkheden, of je nu als jongere in een dorpje in Afrika een webwinkeltje begint, of als oudere in Europa met je kleinkind leert mailen.
Zullen bibliotheken als fysieke ontmoetingsplek blijven bestaan? Ik denk het wel, want mensen willen graag onderdeel uitmaken van een groter geheel, hoe individualistisch we ook zijn. Dat merken we nu met het filmcafé. Naast individuele ervaringen willen mensen ook gezamenlijke ervaringen hebben. Ze willen dingen kunnen delen en van elkaars gezelschap genieten. En daarvoor zijn bibliotheken geschikte, inspirerende plekken. We kunnen er zelf, samen met onze klanten, van alles aan doen om dat zo te houden. Goede, originele activiteiten aanbieden, mogelijkheden bieden tot het uitwisselen van ervaringen. Ook dat laatste is waardevol, kijk maar naar het succes van de peuterochtenden. De bieb heeft nog steeds een lage drempel.
Als je het zo bekijkt, biedt 2.0 alleen maar mogelijkheden tot uitbreiding van onze service en tot een meer persoonlijk contact met onze klanten, ook op de tijden dat onze deuren dicht zijn.
zaterdag 22 januari 2011
Ding 21 Sociale bibliotheekcatalogi (My discoveries)
Interessant om te lezen in welke richting internet zich gaat ontwikkelen: in web 3.0 legt de software per individu vast wat hij of zij al weet en nog wil weten, en biedt op basis daarvan zoekresultaten aan. Dit werkt sneller en efficiënter.
Natuurlijk kan de computer (nog) niet in je hoofd kijken, maar hij kan wel onthouden waar je al op hebt gezocht, wat je al tegengekomen bent en wat je links hebt laten liggen. Als je dan een volgende keer weer iets over dat onderwerp zoekt, geeft hij nieuwe resultaten. Tenminste, dat is mijn vertaling van wat ik lees over web 3.0.
Ik heb ook gelezen over I-google: een Google die opstart met je eigen persoonlijke startpagina. Voor mij met het nieuws, het weer en de NS-reisplanner. Erg handig, hoef je die niet steeds op te zoeken.
Terug naar de huidige tijd. Wat betekent dit voor de bibliotheek? Volgens Jan Klerk is voor de moderne klant alleen de catalogus van heel Nederland nog interessant. Daarom wordt gewerkt aan een koppeling van de collecties van de zoek en boekbibliotheken aan de collecties van de universiteitsbibliotheken. Aangezien de universiteitsbibliotheken veel meer informatie hebben over specifieke onderwerpen, die je nu niet of nauwelijks in onze catalogus terugvindt, denk ik dat dat geweldig zou zijn, zeker voor oudere mensen die vanuit huis van alles willen bestuderen. Maar ook voor studenten die op deze manier zelf van alles aan kunnen vragen vanuit hun eigen woonplaats. Als we willen dat mensen boeken lezen, is zo'n catalogus hard nodig.
Tenslotte zijn nog niet alle boeken gedigitaliseerd, toch?
Klerk stelt dat attendering steeds belangrijker wordt. Via de sociale catalogi kunnen mensen elkaar attenderen op van alles en nog wat. Om dit uit te proberen, heb ik via het cursusaccount ingelogd bij ""My discoveries". Ik heb geprobeerd boeken over de natuur in een lijstje te zetten. Dat is me met zes boeken gelukt. Wat ik niet begrijp, is dat ik niet alle boeken die ik interessantvond, kon bewaren of taggen. Bij veel boeken staat deze link niet genoemd. Ik kon daar geen logica in ontdekken.
Neemt niet weg, dat ik dit wel een handige manier vind om titels die je nog eens wilt lezen of die je wilt aanbevelen, te onthouden. Goed om te weten, leuk om de klanten op te kunnen wijzen.
Hetzelfde heb ik geprobeerd bij Worldcat, maar die catalogus is meer bedoeld voor studerenden. Er staan geen afbeeldingen in van de voorkant van de boeken, en alleen titels zeggen niet zoveel als je verwend bent met een catalogus met plaatjes... En die hebben we nog geen twee jaar.... Dus heb ik het maar bij "My discoveries" gehouden.
Natuurlijk kan de computer (nog) niet in je hoofd kijken, maar hij kan wel onthouden waar je al op hebt gezocht, wat je al tegengekomen bent en wat je links hebt laten liggen. Als je dan een volgende keer weer iets over dat onderwerp zoekt, geeft hij nieuwe resultaten. Tenminste, dat is mijn vertaling van wat ik lees over web 3.0.
Ik heb ook gelezen over I-google: een Google die opstart met je eigen persoonlijke startpagina. Voor mij met het nieuws, het weer en de NS-reisplanner. Erg handig, hoef je die niet steeds op te zoeken.
Terug naar de huidige tijd. Wat betekent dit voor de bibliotheek? Volgens Jan Klerk is voor de moderne klant alleen de catalogus van heel Nederland nog interessant. Daarom wordt gewerkt aan een koppeling van de collecties van de zoek en boekbibliotheken aan de collecties van de universiteitsbibliotheken. Aangezien de universiteitsbibliotheken veel meer informatie hebben over specifieke onderwerpen, die je nu niet of nauwelijks in onze catalogus terugvindt, denk ik dat dat geweldig zou zijn, zeker voor oudere mensen die vanuit huis van alles willen bestuderen. Maar ook voor studenten die op deze manier zelf van alles aan kunnen vragen vanuit hun eigen woonplaats. Als we willen dat mensen boeken lezen, is zo'n catalogus hard nodig.
Tenslotte zijn nog niet alle boeken gedigitaliseerd, toch?
Klerk stelt dat attendering steeds belangrijker wordt. Via de sociale catalogi kunnen mensen elkaar attenderen op van alles en nog wat. Om dit uit te proberen, heb ik via het cursusaccount ingelogd bij ""My discoveries". Ik heb geprobeerd boeken over de natuur in een lijstje te zetten. Dat is me met zes boeken gelukt. Wat ik niet begrijp, is dat ik niet alle boeken die ik interessantvond, kon bewaren of taggen. Bij veel boeken staat deze link niet genoemd. Ik kon daar geen logica in ontdekken.
Neemt niet weg, dat ik dit wel een handige manier vind om titels die je nog eens wilt lezen of die je wilt aanbevelen, te onthouden. Goed om te weten, leuk om de klanten op te kunnen wijzen.
Hetzelfde heb ik geprobeerd bij Worldcat, maar die catalogus is meer bedoeld voor studerenden. Er staan geen afbeeldingen in van de voorkant van de boeken, en alleen titels zeggen niet zoveel als je verwend bent met een catalogus met plaatjes... En die hebben we nog geen twee jaar.... Dus heb ik het maar bij "My discoveries" gehouden.
zondag 9 januari 2011
Ding 20 Muziek online beluisteren
Als tiener ontdekte ik, na mijn oudste zus, de popmuziek. Zij luisterde naar Radio Veronica, ik naar Radio Noordzee. Ik had een piepklein transistorradiootje, dat ik in bed naast mijn oor legde, om zo alle zenders langs te gaan, op zoek naar mijn lievelingsnummers. Op zaterdag kochten mijn vriendin en ik een topveertig van 1 dubbeltje bij de plaatselijke muziekhandelaar. Daar kocht ik ook mijn eerste singeltjes en later een elpee. Die kostte 23 gulden, dat vond ik toen heel erg duur. De elpee was van Colin Bluntstone, de zanger van de Zombies. Het nummer "Summertime" van de Zombies heb ik teruggevonden op Last FM.
Nu voor de cursus heb ik het artikel "Online muziek beluisteren" doorgelezen. In dit artikel worden allerlei muzieksites genoemd, met verschillende mogelijkheden. Zo is er een site waar je je eigen muziek op kunt zetten als je zelf muziek maakt, http://soundcloud.com./ Ook is er een site, http://www.yamelo.com/, waarop je op kunt zoeken welke liedjes er in een bepaalde tijd populair waren. Op die site vond ik bij april 1971 één van mijn favoriete platen uit die tijd: "Non non rien n'a changé" van Les Poppys. Bij een stukje op onze site over Leendirect zouden we deze websites en Last FM kunnen vermelden.
Op Last FM heb ik een playlist aangemaakt onder mijn eigen naam en daar tien nummers ingezet. Vervolgens kan ik deze playlist niet meer oproepen. Het is inmiddels bijna 24.00 uur, dus nu stop ik maar.
Erg leuk om die oude nummers nog weer eens te horen!
Nu voor de cursus heb ik het artikel "Online muziek beluisteren" doorgelezen. In dit artikel worden allerlei muzieksites genoemd, met verschillende mogelijkheden. Zo is er een site waar je je eigen muziek op kunt zetten als je zelf muziek maakt, http://soundcloud.com./ Ook is er een site, http://www.yamelo.com/, waarop je op kunt zoeken welke liedjes er in een bepaalde tijd populair waren. Op die site vond ik bij april 1971 één van mijn favoriete platen uit die tijd: "Non non rien n'a changé" van Les Poppys. Bij een stukje op onze site over Leendirect zouden we deze websites en Last FM kunnen vermelden.
Op Last FM heb ik een playlist aangemaakt onder mijn eigen naam en daar tien nummers ingezet. Vervolgens kan ik deze playlist niet meer oproepen. Het is inmiddels bijna 24.00 uur, dus nu stop ik maar.
Erg leuk om die oude nummers nog weer eens te horen!
Abonneren op:
Posts (Atom)