23 dingen was voor mij een ontdekkingsreis in sneltreinvaart! Toen ik aan de cursus begon en thuis met het vierde ding bezig was, had ik het gevoel of ik afgeschoten werd naar de toekomst. Ik heb heel veel van deze cursus geleerd. Het is leuk, nuttig en nodig om mee te kunnen praten en mee te kunnen doen met web 2.0. Ik weet nu meer over dingen, waarover ik wel eens had gehoord en gelezen. Krantenartikelen over web 2.0 toepassingen kan ik nu begrijpen.
Het is moeilijk om favoriete dingen te noemen uit de cursus, want dat zijn er veel. Ik kan er een indeling van maken:
1. communicatie in beelden, geschikt om te gebruiken voor reclamedoeleinden:
- Flickr
- Online plaatsjes bewerken
- Google Maps
- You tube
2. communicatie met woorden, geschikt om informatie over te brengen:
- Weblog
- Google Docs
- Twitter
- Mobiel internetten
- Sociale netwerken
3. het uitwisselen van favoriete boeken en muziek:
- Library Thing
- Muziek online beluisteren
- Sociale bibliotheekcatalogi (My discoveries)
(is er trouwens ook zo'n site voor filmliefhebbers?).
Er zijn vast nog hele andere indelingen mogelijk.
De uitwerking van deze cursus op mezelf is dat ik nu twitter en dat ik sneller iets opzoek op internet. Ook is de drempel om op iets te reageren via internet een stuk lager geworden.
Voor de bieb betekent dit, dat ik me makkelijker verdiep in nieuwe dingen die met web 2.0 te maken hebben, zoals een digitale nieuwsbrief voor de basisscholen en het laten plaatsen van widgets op onze site.
We gebruiken nu Google Docs om het rooster voor het filmcafé rond te krijgen.
Onverwacht resultaat is, dat je door elkaars blogs te lezen, meer over elkaar te weten komt. Wie vindt wat leuk, wie is waar handig in? Ik ben er best trots op, dat we samen deze cursus hebben gevolgd en bijna tot een goed einde hebben gebracht. Als ik met iets aan het worstelen was, deed het me goed te horen of te lezen dat ik niet de enige was die ergens moeite mee had. We kunnen samen veel meer dan we denken, daar ben ik van overtuigd.
Neemt niet weg, dat we een hele omslag zullen moeten maken om daadwerkelijk bibliotheek 2.0 toepassingen te gebruiken in ons werk. Maar na deze cursus moet dat kunnen lukken!
zondag 30 januari 2011
zaterdag 29 januari 2011
Ding 22 Bibliotheek 2.0 en de toekomst van de bibliotheken
Van de gelezen artikelen sprak het "Bibliotheekmanifest 2.0" me het meeste aan. Verder heb ik genoten van de filmpjes van Dennis Eijsten van de VOB over de persoonlijke biebwebsites van de jongen en de dame. De startpagina van "Bibliotheek Valkenzande" van de Projectgroep Bibliotheekinnovatie vond ik erg mooi: in één oogopslag zie je wat de bieb te bieden heeft aan media, diensten en activiteiten.
Na het lezen van het bibliotheekmanifest en het zien van de filmpjes, denk ik:
Geen angst voor de toekomst, maar met plezier de komende veranderingen helpen bewerkstelligen.
Waar bestaan die veranderingen dan uit en wat is er zo leuk aan?
- we gaan onze (potentiële) klanten opzoeken via de website of in real life waar ze zijn: achter de computer, op school, in het kinderdagverblijf, in het verzorgingshuis;
- de gebruikers kunnen met ons meewerken door deel te nemen aan klantenpanels, door als vrijwilliger mee te helpen of als maatschappeljke stagiaire, en via internet door commentaar te geven op diensten en media;
- aan de hand van hun suggesties verbeteren we samen onze dienstverlening;
- naast collectieprofielen kunnen we gebruikersprofielen gaan maken; ik zie voor me hoe vaste klanten thuis bij het opstarten van de pc door de bieb worden verwelkomd met speciaal voor hen uitgezochte boeken- en uitgaanstips, en met voor hen handige informatie
- kinderen kunnen via de biebsite met andere kinderen praten over allerlei onderwerpen waarmee ze via de bieb(site) in aanraking zijn gekomen;
- we helpen de gebruikers bij het leren omgaan met alle nieuwe mogelijkheden.
Daar kan ik me op verheugen, want het blijft mooi om mensen te helpen bij hun ontwikkeling. Voor iedereen is iedere stap er één, ongeacht wat het vertrekpunt is. Web 2.0 biedt iedereen tal van mogelijkheden, of je nu als jongere in een dorpje in Afrika een webwinkeltje begint, of als oudere in Europa met je kleinkind leert mailen.
Zullen bibliotheken als fysieke ontmoetingsplek blijven bestaan? Ik denk het wel, want mensen willen graag onderdeel uitmaken van een groter geheel, hoe individualistisch we ook zijn. Dat merken we nu met het filmcafé. Naast individuele ervaringen willen mensen ook gezamenlijke ervaringen hebben. Ze willen dingen kunnen delen en van elkaars gezelschap genieten. En daarvoor zijn bibliotheken geschikte, inspirerende plekken. We kunnen er zelf, samen met onze klanten, van alles aan doen om dat zo te houden. Goede, originele activiteiten aanbieden, mogelijkheden bieden tot het uitwisselen van ervaringen. Ook dat laatste is waardevol, kijk maar naar het succes van de peuterochtenden. De bieb heeft nog steeds een lage drempel.
Als je het zo bekijkt, biedt 2.0 alleen maar mogelijkheden tot uitbreiding van onze service en tot een meer persoonlijk contact met onze klanten, ook op de tijden dat onze deuren dicht zijn.
Na het lezen van het bibliotheekmanifest en het zien van de filmpjes, denk ik:
Geen angst voor de toekomst, maar met plezier de komende veranderingen helpen bewerkstelligen.
Waar bestaan die veranderingen dan uit en wat is er zo leuk aan?
- we gaan onze (potentiële) klanten opzoeken via de website of in real life waar ze zijn: achter de computer, op school, in het kinderdagverblijf, in het verzorgingshuis;
- de gebruikers kunnen met ons meewerken door deel te nemen aan klantenpanels, door als vrijwilliger mee te helpen of als maatschappeljke stagiaire, en via internet door commentaar te geven op diensten en media;
- aan de hand van hun suggesties verbeteren we samen onze dienstverlening;
- naast collectieprofielen kunnen we gebruikersprofielen gaan maken; ik zie voor me hoe vaste klanten thuis bij het opstarten van de pc door de bieb worden verwelkomd met speciaal voor hen uitgezochte boeken- en uitgaanstips, en met voor hen handige informatie
- kinderen kunnen via de biebsite met andere kinderen praten over allerlei onderwerpen waarmee ze via de bieb(site) in aanraking zijn gekomen;
- we helpen de gebruikers bij het leren omgaan met alle nieuwe mogelijkheden.
Daar kan ik me op verheugen, want het blijft mooi om mensen te helpen bij hun ontwikkeling. Voor iedereen is iedere stap er één, ongeacht wat het vertrekpunt is. Web 2.0 biedt iedereen tal van mogelijkheden, of je nu als jongere in een dorpje in Afrika een webwinkeltje begint, of als oudere in Europa met je kleinkind leert mailen.
Zullen bibliotheken als fysieke ontmoetingsplek blijven bestaan? Ik denk het wel, want mensen willen graag onderdeel uitmaken van een groter geheel, hoe individualistisch we ook zijn. Dat merken we nu met het filmcafé. Naast individuele ervaringen willen mensen ook gezamenlijke ervaringen hebben. Ze willen dingen kunnen delen en van elkaars gezelschap genieten. En daarvoor zijn bibliotheken geschikte, inspirerende plekken. We kunnen er zelf, samen met onze klanten, van alles aan doen om dat zo te houden. Goede, originele activiteiten aanbieden, mogelijkheden bieden tot het uitwisselen van ervaringen. Ook dat laatste is waardevol, kijk maar naar het succes van de peuterochtenden. De bieb heeft nog steeds een lage drempel.
Als je het zo bekijkt, biedt 2.0 alleen maar mogelijkheden tot uitbreiding van onze service en tot een meer persoonlijk contact met onze klanten, ook op de tijden dat onze deuren dicht zijn.
zaterdag 22 januari 2011
Ding 21 Sociale bibliotheekcatalogi (My discoveries)
Interessant om te lezen in welke richting internet zich gaat ontwikkelen: in web 3.0 legt de software per individu vast wat hij of zij al weet en nog wil weten, en biedt op basis daarvan zoekresultaten aan. Dit werkt sneller en efficiënter.
Natuurlijk kan de computer (nog) niet in je hoofd kijken, maar hij kan wel onthouden waar je al op hebt gezocht, wat je al tegengekomen bent en wat je links hebt laten liggen. Als je dan een volgende keer weer iets over dat onderwerp zoekt, geeft hij nieuwe resultaten. Tenminste, dat is mijn vertaling van wat ik lees over web 3.0.
Ik heb ook gelezen over I-google: een Google die opstart met je eigen persoonlijke startpagina. Voor mij met het nieuws, het weer en de NS-reisplanner. Erg handig, hoef je die niet steeds op te zoeken.
Terug naar de huidige tijd. Wat betekent dit voor de bibliotheek? Volgens Jan Klerk is voor de moderne klant alleen de catalogus van heel Nederland nog interessant. Daarom wordt gewerkt aan een koppeling van de collecties van de zoek en boekbibliotheken aan de collecties van de universiteitsbibliotheken. Aangezien de universiteitsbibliotheken veel meer informatie hebben over specifieke onderwerpen, die je nu niet of nauwelijks in onze catalogus terugvindt, denk ik dat dat geweldig zou zijn, zeker voor oudere mensen die vanuit huis van alles willen bestuderen. Maar ook voor studenten die op deze manier zelf van alles aan kunnen vragen vanuit hun eigen woonplaats. Als we willen dat mensen boeken lezen, is zo'n catalogus hard nodig.
Tenslotte zijn nog niet alle boeken gedigitaliseerd, toch?
Klerk stelt dat attendering steeds belangrijker wordt. Via de sociale catalogi kunnen mensen elkaar attenderen op van alles en nog wat. Om dit uit te proberen, heb ik via het cursusaccount ingelogd bij ""My discoveries". Ik heb geprobeerd boeken over de natuur in een lijstje te zetten. Dat is me met zes boeken gelukt. Wat ik niet begrijp, is dat ik niet alle boeken die ik interessantvond, kon bewaren of taggen. Bij veel boeken staat deze link niet genoemd. Ik kon daar geen logica in ontdekken.
Neemt niet weg, dat ik dit wel een handige manier vind om titels die je nog eens wilt lezen of die je wilt aanbevelen, te onthouden. Goed om te weten, leuk om de klanten op te kunnen wijzen.
Hetzelfde heb ik geprobeerd bij Worldcat, maar die catalogus is meer bedoeld voor studerenden. Er staan geen afbeeldingen in van de voorkant van de boeken, en alleen titels zeggen niet zoveel als je verwend bent met een catalogus met plaatjes... En die hebben we nog geen twee jaar.... Dus heb ik het maar bij "My discoveries" gehouden.
Natuurlijk kan de computer (nog) niet in je hoofd kijken, maar hij kan wel onthouden waar je al op hebt gezocht, wat je al tegengekomen bent en wat je links hebt laten liggen. Als je dan een volgende keer weer iets over dat onderwerp zoekt, geeft hij nieuwe resultaten. Tenminste, dat is mijn vertaling van wat ik lees over web 3.0.
Ik heb ook gelezen over I-google: een Google die opstart met je eigen persoonlijke startpagina. Voor mij met het nieuws, het weer en de NS-reisplanner. Erg handig, hoef je die niet steeds op te zoeken.
Terug naar de huidige tijd. Wat betekent dit voor de bibliotheek? Volgens Jan Klerk is voor de moderne klant alleen de catalogus van heel Nederland nog interessant. Daarom wordt gewerkt aan een koppeling van de collecties van de zoek en boekbibliotheken aan de collecties van de universiteitsbibliotheken. Aangezien de universiteitsbibliotheken veel meer informatie hebben over specifieke onderwerpen, die je nu niet of nauwelijks in onze catalogus terugvindt, denk ik dat dat geweldig zou zijn, zeker voor oudere mensen die vanuit huis van alles willen bestuderen. Maar ook voor studenten die op deze manier zelf van alles aan kunnen vragen vanuit hun eigen woonplaats. Als we willen dat mensen boeken lezen, is zo'n catalogus hard nodig.
Tenslotte zijn nog niet alle boeken gedigitaliseerd, toch?
Klerk stelt dat attendering steeds belangrijker wordt. Via de sociale catalogi kunnen mensen elkaar attenderen op van alles en nog wat. Om dit uit te proberen, heb ik via het cursusaccount ingelogd bij ""My discoveries". Ik heb geprobeerd boeken over de natuur in een lijstje te zetten. Dat is me met zes boeken gelukt. Wat ik niet begrijp, is dat ik niet alle boeken die ik interessantvond, kon bewaren of taggen. Bij veel boeken staat deze link niet genoemd. Ik kon daar geen logica in ontdekken.
Neemt niet weg, dat ik dit wel een handige manier vind om titels die je nog eens wilt lezen of die je wilt aanbevelen, te onthouden. Goed om te weten, leuk om de klanten op te kunnen wijzen.
Hetzelfde heb ik geprobeerd bij Worldcat, maar die catalogus is meer bedoeld voor studerenden. Er staan geen afbeeldingen in van de voorkant van de boeken, en alleen titels zeggen niet zoveel als je verwend bent met een catalogus met plaatjes... En die hebben we nog geen twee jaar.... Dus heb ik het maar bij "My discoveries" gehouden.
zondag 9 januari 2011
Ding 20 Muziek online beluisteren
Als tiener ontdekte ik, na mijn oudste zus, de popmuziek. Zij luisterde naar Radio Veronica, ik naar Radio Noordzee. Ik had een piepklein transistorradiootje, dat ik in bed naast mijn oor legde, om zo alle zenders langs te gaan, op zoek naar mijn lievelingsnummers. Op zaterdag kochten mijn vriendin en ik een topveertig van 1 dubbeltje bij de plaatselijke muziekhandelaar. Daar kocht ik ook mijn eerste singeltjes en later een elpee. Die kostte 23 gulden, dat vond ik toen heel erg duur. De elpee was van Colin Bluntstone, de zanger van de Zombies. Het nummer "Summertime" van de Zombies heb ik teruggevonden op Last FM.
Nu voor de cursus heb ik het artikel "Online muziek beluisteren" doorgelezen. In dit artikel worden allerlei muzieksites genoemd, met verschillende mogelijkheden. Zo is er een site waar je je eigen muziek op kunt zetten als je zelf muziek maakt, http://soundcloud.com./ Ook is er een site, http://www.yamelo.com/, waarop je op kunt zoeken welke liedjes er in een bepaalde tijd populair waren. Op die site vond ik bij april 1971 één van mijn favoriete platen uit die tijd: "Non non rien n'a changé" van Les Poppys. Bij een stukje op onze site over Leendirect zouden we deze websites en Last FM kunnen vermelden.
Op Last FM heb ik een playlist aangemaakt onder mijn eigen naam en daar tien nummers ingezet. Vervolgens kan ik deze playlist niet meer oproepen. Het is inmiddels bijna 24.00 uur, dus nu stop ik maar.
Erg leuk om die oude nummers nog weer eens te horen!
Nu voor de cursus heb ik het artikel "Online muziek beluisteren" doorgelezen. In dit artikel worden allerlei muzieksites genoemd, met verschillende mogelijkheden. Zo is er een site waar je je eigen muziek op kunt zetten als je zelf muziek maakt, http://soundcloud.com./ Ook is er een site, http://www.yamelo.com/, waarop je op kunt zoeken welke liedjes er in een bepaalde tijd populair waren. Op die site vond ik bij april 1971 één van mijn favoriete platen uit die tijd: "Non non rien n'a changé" van Les Poppys. Bij een stukje op onze site over Leendirect zouden we deze websites en Last FM kunnen vermelden.
Op Last FM heb ik een playlist aangemaakt onder mijn eigen naam en daar tien nummers ingezet. Vervolgens kan ik deze playlist niet meer oproepen. Het is inmiddels bijna 24.00 uur, dus nu stop ik maar.
Erg leuk om die oude nummers nog weer eens te horen!
dinsdag 28 december 2010
Ding 19: Sociale netwerken
Eerst alle informatie over sociale netwerken doorgenomen. Iemand schreef, dat sociale netwerken onze klanten de gelegenheid geven om met elkaar in contact te komen. Dat geldt denk ik zeker voor een grote stad. In Nijkerk en Hoevelaken is de fysieke bibliotheek ook een ontmoetingsplek. Nu we in Nijkerk de boeken op genre hebben staan, zie ik dat klanten elkaar boekentips geven. Ook op de jeugdafdeling merk ik dat. Misschien komt dat ook, doordat we nu tussen de mensen door lopen i.p.v. achter een bureau zitten.
Dat neemt niet weg, dat de sociale netwerken ook een plaats kunnen zijn waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en leestips uit kunnen wisselen. En via deze netwerken kunnen mensen opnieuw of voor het eerst kennis maken met de bibliotheek. Als we nieuwe leden willen hebben, en dat willen we, dan moeten we bedenke n waar we die kunnen ontmoeten. En veel mensen zijn op de sociale netwerken te vinden, zeker de jongere. We zulen na moeten gaan, welke groep we via welk netwerk het beste kunnen bereiken. Zelf denk ik, dat de meeste potentiële klanten op Hyves te vinden zijn. Dat denk ik omdat al onze jongere kennissen daar lid van zijn.
Via een Hyves-profiel kun je vertellen over de activiteiten die je gaat organiseren, en over nieuwe diensten van de bibliotheek. Je geeft mensen de gelegenheid om op je activiteiten en diensten te reageren. Wel moet je dan tijd inruimen om deze reacties en vragen te beantwoorden. Dit zou bij de klantenservice kunnen worden gedaan, of door degene die een bepaalde activiteit organiseert. Dit kost tijd, maar levert klantenbinding op.
Op Foursquare kun je met je mobiel inloggen op een publieke locatie, dus bijv. op een bibliotheek. je kunt dan kijken wie van je vrienden daar ook wel eens komt. Als je dat weet, kun je boekentips uitwisselen.
Ik vind dit wel een goede toepassing.
Ik heb me (opnieuw) aangemeld voor Bibliotheek 2.0. Dat heb ik ook gedaan voor de Werkplaats, maar dat kon ik niet meer terugvinden. Ik ben lid geworden van de jeugdbibliotheek. Mijn lidmaatschap moest goedgekeurd worden. Dat gebeurde na een paar minuten. Daarna kon ik vrienden uitnodigen om ook lid te worden. Ik heb alle medecursisten uitgenodigd. Ik kon een foto uploaden. Hierbij is het onhandig dat ik thuis niet bij onze biebfoto's kan. Een foto van een activiteit in onze bieb was in dit verband wel leuk geweest. Toen heb ik maar een recente foto van mezelf in Breda ge-upload.
Tevens kon ik via Twitter aangeven dat ik lid van Bibliotheek 2.0 ben geworden. Dat heb ik gedaan. Ik kwma zo weer op mijn twitterpagina terecht, en zag dat ik inmiddels zes followers heb, waaronder Wilma van Bibliotheek Noordwestveluwe. De zaken gaan vooruit. Wilma twittert o.a. over dingen waar ze met haar werk mee bezig is. Ik zal proberen ook iedere dag een tweet te versturen. Het is toch leuk om te kunnen melden dat, ik noem maar wat, Rik Rikken bij ons komt om een theatervoorstelling te verzorgen tijdens de nationale voorleesdagen.
Dat neemt niet weg, dat de sociale netwerken ook een plaats kunnen zijn waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en leestips uit kunnen wisselen. En via deze netwerken kunnen mensen opnieuw of voor het eerst kennis maken met de bibliotheek. Als we nieuwe leden willen hebben, en dat willen we, dan moeten we bedenke n waar we die kunnen ontmoeten. En veel mensen zijn op de sociale netwerken te vinden, zeker de jongere. We zulen na moeten gaan, welke groep we via welk netwerk het beste kunnen bereiken. Zelf denk ik, dat de meeste potentiële klanten op Hyves te vinden zijn. Dat denk ik omdat al onze jongere kennissen daar lid van zijn.
Via een Hyves-profiel kun je vertellen over de activiteiten die je gaat organiseren, en over nieuwe diensten van de bibliotheek. Je geeft mensen de gelegenheid om op je activiteiten en diensten te reageren. Wel moet je dan tijd inruimen om deze reacties en vragen te beantwoorden. Dit zou bij de klantenservice kunnen worden gedaan, of door degene die een bepaalde activiteit organiseert. Dit kost tijd, maar levert klantenbinding op.
Op Foursquare kun je met je mobiel inloggen op een publieke locatie, dus bijv. op een bibliotheek. je kunt dan kijken wie van je vrienden daar ook wel eens komt. Als je dat weet, kun je boekentips uitwisselen.
Ik vind dit wel een goede toepassing.
Ik heb me (opnieuw) aangemeld voor Bibliotheek 2.0. Dat heb ik ook gedaan voor de Werkplaats, maar dat kon ik niet meer terugvinden. Ik ben lid geworden van de jeugdbibliotheek. Mijn lidmaatschap moest goedgekeurd worden. Dat gebeurde na een paar minuten. Daarna kon ik vrienden uitnodigen om ook lid te worden. Ik heb alle medecursisten uitgenodigd. Ik kon een foto uploaden. Hierbij is het onhandig dat ik thuis niet bij onze biebfoto's kan. Een foto van een activiteit in onze bieb was in dit verband wel leuk geweest. Toen heb ik maar een recente foto van mezelf in Breda ge-upload.
Tevens kon ik via Twitter aangeven dat ik lid van Bibliotheek 2.0 ben geworden. Dat heb ik gedaan. Ik kwma zo weer op mijn twitterpagina terecht, en zag dat ik inmiddels zes followers heb, waaronder Wilma van Bibliotheek Noordwestveluwe. De zaken gaan vooruit. Wilma twittert o.a. over dingen waar ze met haar werk mee bezig is. Ik zal proberen ook iedere dag een tweet te versturen. Het is toch leuk om te kunnen melden dat, ik noem maar wat, Rik Rikken bij ons komt om een theatervoorstelling te verzorgen tijdens de nationale voorleesdagen.
donderdag 23 december 2010
Ding 18 Library Thing
Weer een hele leuke opdracht. Ik heb me aangemeld bij Library Thing met een nieuwe gebruikersnaam.
Daarna heb ik tien boeken van mezelf in mijn bibliotheek gezet. Ik vind het fijn om zelf boeken te hebben. Ik koop tegenwoordig boeken van de auteurs die bij ons op bezoek komen. Ik heb de boeken op titel ingevoerd. Daarbij viel het me op dat ik niet alle titels die ik er in wilde hebben, in Amazon kon vinden. Dit wijt ik maar aan de ouderdom van sommige boeken, en de taal. Maar helemaal snap ik het niet, want als je "De tweeling" van Tessa de Loo er op titel in kunt vinden, waarom "Het huis van de moskee" van Kader Abdolah dan niet?
Het is leuk om je lievelingsboeken in een mooi lijstje te zien. Ik heb zonodig omslagen veranderd in de versies die ik ken, door eerst op "wijzig omslag" te klikken en daarna naar beneden te scrollen en de juiste omslag aan te klikken. Keuze genoeg.
Ook heb ik trefwoorden aan mijn favoriete titels toegevoegd, door gewoon het eerste woord of de eerste woorden die me te binnen schoten, erbij te zetten.
Verder heb ik gekeken naar de besprekingen van mijn boeken, en naar de aanbevelingen van andere titels die erbij staan. Ik vond het heel frappant, dat bij negen van de tien boeken een titel staat, die ik ook gelezen heb!
Wat de populariteit van mijn titles betreft: Dat varieert van 57.758 "stemmen" (Harry Potter en de steen der wijzen) tot 75 (De garnalenpelster). Het doet me deugd dat er ook jeugdboeken in Librarything te vinden zijn.
Voor onze bibliotheek zie ik de volgende toepassing: op onze website maken we een link naar Librarything Medewerkers Bibliotheken Gemeente Nijkerk. Daar zetten we de nieuwe boeken die we gelezen hebben in, met trefwoorden en sterren. We kunnen nog een verdeling maken naar leeftijd en/of genre, en erbij zetten hoe mensen zichzelf aan kunnen melden voor Librarything. Ik denk dat we hier onze klanten wel een plezier mee doen. Het zal leuk zijn om te zien hoevaak boeken die wij aanbevelen, worden gereserveerd.
Daarna heb ik tien boeken van mezelf in mijn bibliotheek gezet. Ik vind het fijn om zelf boeken te hebben. Ik koop tegenwoordig boeken van de auteurs die bij ons op bezoek komen. Ik heb de boeken op titel ingevoerd. Daarbij viel het me op dat ik niet alle titels die ik er in wilde hebben, in Amazon kon vinden. Dit wijt ik maar aan de ouderdom van sommige boeken, en de taal. Maar helemaal snap ik het niet, want als je "De tweeling" van Tessa de Loo er op titel in kunt vinden, waarom "Het huis van de moskee" van Kader Abdolah dan niet?
Het is leuk om je lievelingsboeken in een mooi lijstje te zien. Ik heb zonodig omslagen veranderd in de versies die ik ken, door eerst op "wijzig omslag" te klikken en daarna naar beneden te scrollen en de juiste omslag aan te klikken. Keuze genoeg.
Ook heb ik trefwoorden aan mijn favoriete titels toegevoegd, door gewoon het eerste woord of de eerste woorden die me te binnen schoten, erbij te zetten.
Verder heb ik gekeken naar de besprekingen van mijn boeken, en naar de aanbevelingen van andere titels die erbij staan. Ik vond het heel frappant, dat bij negen van de tien boeken een titel staat, die ik ook gelezen heb!
Wat de populariteit van mijn titles betreft: Dat varieert van 57.758 "stemmen" (Harry Potter en de steen der wijzen) tot 75 (De garnalenpelster). Het doet me deugd dat er ook jeugdboeken in Librarything te vinden zijn.
Voor onze bibliotheek zie ik de volgende toepassing: op onze website maken we een link naar Librarything Medewerkers Bibliotheken Gemeente Nijkerk. Daar zetten we de nieuwe boeken die we gelezen hebben in, met trefwoorden en sterren. We kunnen nog een verdeling maken naar leeftijd en/of genre, en erbij zetten hoe mensen zichzelf aan kunnen melden voor Librarything. Ik denk dat we hier onze klanten wel een plezier mee doen. Het zal leuk zijn om te zien hoevaak boeken die wij aanbevelen, worden gereserveerd.
zondag 19 december 2010
Ding 17 Mobiel internetten
Net als Aswess had ik het gevoel naar een moderne Harry Potter film te kijken bij het zien van de wereld van 2050! Je hoeft maar naar iets te wijzen en er gebeurt wat. De sfeer van je huis kun je met één vingerknip veranderen, en op je spiegel zie je het nieuws.... Je vinger wordt zo een toverstaf.
Terug naar 2010. Ik heb al eens een paar apps gezien op een mobiel van bekenden van ons. De buienradar en de verkeersinformatie scoren hierbij hoog.
Voor de bibliotheek zie ik veel mogelijkheden. Ik zie sowieso kansen liggen in het mediawijs maken van mensen. Er zit nog een grote kloof tussen mensen die veel en mensen die weinig gebruik maken van internet.
Ook zie ik kansen voor het vergroten van de bereikbaarheid van de bibliotheek. Hoe makkelijker mensen je kunnen vinden, hoe meer gebruik ze van onze diensten zullen maken.
Van mijn buurvrouw hoorde ik gisteren nog, hoe fijn ze het vindt dat ze online spullen kan bestellen. Ze heeft twee jonge kinderen, die ze niet altijd overal mee naar toe kan nemen. Er is voor ouders steeds meer informatie beschikbaar over de kwaliteit van producten en diensten, zodat ze veel tijd doorbrengen met het zoeken naar de juiste kleding of een goede school voor hun kind. Het is dan ook handig als je dat kunt doen als je in de file staat of in de trein zit, of in het park bent. Als je dan op kunt zoeken wanneer de bibliotheek open is of wat de nieuwste peuterboeken zijn, dan is dat makkelijk.
Er is nu al iemand bezig om een app te ontwikkelen voor de landelijke catalogus. Het zou mooi zijn als iedere bibliotheekorganisatie daar zijn eigen openingstijden, internetpcplekken en activteiten aan zou kunnen koppelen.
We zouden meer toptienen moeten hebben: wat zijn de leukste prentenboeken, A- en B- en C-boeken?
Verder zie ik ook wel iets in een "bibliotheekschil" voor de I-phone: je bent in een vreemde plaats en zoekt op je mobiel op waar de dichtstbijzijnde bibliotheekvestiging is. Waarom zou je dat doen? Omdat je een rustige en inspirerende plek zoekt om met je collega's/klanten/opdrachtgever te overleggen bijv. ! Als er dan nog bijstaat dat de koffie er prima is, ga je helemaal voor de bijl. Dan moeten we de openingstijden wel verruimen, en in de steden niet al te veel filialen sluiten... Is de I-phone de virtuele opvolger van de bibliobus?
Terug naar 2010. Ik heb al eens een paar apps gezien op een mobiel van bekenden van ons. De buienradar en de verkeersinformatie scoren hierbij hoog.
Voor de bibliotheek zie ik veel mogelijkheden. Ik zie sowieso kansen liggen in het mediawijs maken van mensen. Er zit nog een grote kloof tussen mensen die veel en mensen die weinig gebruik maken van internet.
Ook zie ik kansen voor het vergroten van de bereikbaarheid van de bibliotheek. Hoe makkelijker mensen je kunnen vinden, hoe meer gebruik ze van onze diensten zullen maken.
Van mijn buurvrouw hoorde ik gisteren nog, hoe fijn ze het vindt dat ze online spullen kan bestellen. Ze heeft twee jonge kinderen, die ze niet altijd overal mee naar toe kan nemen. Er is voor ouders steeds meer informatie beschikbaar over de kwaliteit van producten en diensten, zodat ze veel tijd doorbrengen met het zoeken naar de juiste kleding of een goede school voor hun kind. Het is dan ook handig als je dat kunt doen als je in de file staat of in de trein zit, of in het park bent. Als je dan op kunt zoeken wanneer de bibliotheek open is of wat de nieuwste peuterboeken zijn, dan is dat makkelijk.
Er is nu al iemand bezig om een app te ontwikkelen voor de landelijke catalogus. Het zou mooi zijn als iedere bibliotheekorganisatie daar zijn eigen openingstijden, internetpcplekken en activteiten aan zou kunnen koppelen.
We zouden meer toptienen moeten hebben: wat zijn de leukste prentenboeken, A- en B- en C-boeken?
Verder zie ik ook wel iets in een "bibliotheekschil" voor de I-phone: je bent in een vreemde plaats en zoekt op je mobiel op waar de dichtstbijzijnde bibliotheekvestiging is. Waarom zou je dat doen? Omdat je een rustige en inspirerende plek zoekt om met je collega's/klanten/opdrachtgever te overleggen bijv. ! Als er dan nog bijstaat dat de koffie er prima is, ga je helemaal voor de bijl. Dan moeten we de openingstijden wel verruimen, en in de steden niet al te veel filialen sluiten... Is de I-phone de virtuele opvolger van de bibliobus?
Abonneren op:
Posts (Atom)